|
|
 |
« : Kasım 10, 2008, 21:46:24 » |
|
Adapte: Yabancı bir eseri yer adları, şahıs adları, deyimleri, gelenek ve görenekleriyle yerli hayata uygulayarak çevirme; uyarlama. Adaptasyon: Adapte etme. uyarlama. Aksesuar: Tiyatro sahnesinde kullanılan eşya. Aksiyon: Roman, hikâye, tiyatro vb. türlerde konuyu genişleten asıl olaylar. Genel anlamıyla hareket Aktör: Erkek tiyatro sanatçısı. Aktrist: Kadın tiyatro sanatçısı Akustik: Tiyatro, konser salonu ve benzeri kapalı yerlerin, sesleri bozmadan yansıtabilme özelliği. Antik tiyatro: Eski Yunan - Lâtin tiyatrosu. Darülbedayi: İstanbul Şehir Tiyatrosunun eski ismi. 1914te kurulmuştur Dekor: Tiyatroda, sahneyi eserin konusuna göre döşeyip hazırlamada kullanılan eşyanın toplu adı.Üç çeşit dekor vardır: realist dekor, şairane dekor, stilize dekor. Diksiyon: Tiyatro ve benzeri edebiyat türlerinde dilin müzik karakterini başarı ile yaşatabilme yeteneği Tiyatro okullarında ders olarak okutulmaktadır. Diyalog: İki kişi arasında karşılıklı konuşma. Roman, hikâye ve tiyatroda kahramanların konuşmaları. Döşeme: Türk Halk Edebiyatında "başlangıç" karşılığı kullanılan bir kelime Dramatize etmek: Bir olayı, duyguyu, düşünceyi canlandırarak anlatmak; (mec.) bir vakayı olduğundan daha acıklı bir şekle sokmak. Dublör: Tiyatroda ve sinemada bir rolün yedek oyuncusu. Entrik unsur, Entrika: Roman, hikâye ve tiyatro türlerinde, olayların okuyucuda ya da seyircide merak uyandıracak şekilde birbirine dolanması. Epizot: Bir hikâyede asıl olaya karışan ikinci derecede önemli bir olay. Bugünkü perde karşılığı. Fantazi pastoral: Çobanların hayatını fantazilerle süsleyerek anlatan tiyatro çeşidi Fars (Farce): Komedinin, sanat yönü az, kaba bir türü. Çok eskiden tiyatrolarda perde arası gösterisiydi, sonra bağımsız oldu. Fasıl: Bölüm. Tiyatroda perde karşılığı kullanılmıştır. Karagöz oyununda belli bir vakanın geçtiği bölüm Feeri: Masalların tiyatro sahnesinde dramatize edilmesinden doğma, cinlerin perilerin de rol aldığı bir tiyatro türü. Grotesk: Gülünç, güldürücü Jest: Tiyatro sahnesinde, sanatçıların bütün el, kol, ayak ve benzeri beden hareketleri Kabare tiyatrosu: Daha çok güncel konuları iğneleyici, taşlayıcı biçimde ele alan skeçlerin oynandığı,monologların, şarkıların ve şiirlerin söylendiği küçük tiyatro. Kanto: Tanzimat Döneminde Türk sahnesinde azınlık aktristlerce bağlatılan oyunlu ve neşeli şarkılar. Koro: Eski Yunan tiyatrosunda bir grup erkek ve kadından kurulu şarkıcılar topluluğu. Oynanan eserin konusuna da katılırlar ve eserdeki olaya karşı, toplumun duygu ve düşüncelerini temsil ederlerdi. Hayvanlar, ağaçlar, bulutlar yerine sembol olarak kullanıldıkları da olmuştur. Kostüm: Tiyatroda sanatçıların giydiği oyuna uygun kıyafet Kulis: Tiyatroda, sahnenin arkasında bulunan kısım; sahne arkası. Maket: Tiyatroda dekor taslağı Makyaj: Tiyatro ve sinemada sanatçıların yüzlerinde boya ve başka maddelerle yapılan tuvalet ve değişiklikler Mimik: Bir duygu veya düşüncenin kaş, göz. ağız, yüz hareketleri
|